zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z roku 2000 jest to nazwa systemu odniesień przestrzennych obowiązującego w Polsce.

System ten obejmuje:

1) geodezyjny układ odniesienia EUREF-89, który jest rozszerzeniem europejskiego układu odniesienia ETRF na obszar Polski; w EUREF-89 stosuje się Geodezyjny System Odniesienia GRS 80 określający parametry geometryczne i fizyczne Ziemi,

2) układ wysokości normalnych, tj. wartości geopotencjalnych podzielonych przez przeciętne wartości przyspieszenia normalnego siły ciężkości, odniesionych do średniego poziomu Morza Bałtyckiego w Zatoce Fińskiej, wyznaczonego dla mareografu w Kronsztadzie,

3) układ współrzędnych płaskich prostokątnych, oznaczony symbolem „2000", stosowany w pracach geodezyjnych i kartograficznych związanych z wykonywaniem mapy zasadniczej, utworzony przez cztery trójstopniowe pasy południkowe odwzorowania Gaussa-Krügera, o południkach osiowych, których długości geograficzne wschodnie wynoszą 15°, 18°, 21° i 24° oraz o współczynniku zmiany skali w południkach osiowych wynoszącym 0,999923,

4) układ współrzędnych płaskich prostokątnych, oznaczony symbolem „1992", stosowany dla map urzędowych w skali 1:10000 i w skalach mniejszych, powstały przez zastosowanie odwzorowania Gaussa-Krügera dla jednego pasa południkowego pokrywającego obszar całego kraju, o południku osiowym, którego długość geograficzna wschodnia wynosi 19° oraz o współczynniku zmiany skali w tym południku wynoszącym 0,9993.

Układy 2000 i 1992

© Copyright: Polskie Towarzystwo Informacji Przestrzennej

Webmaster:    ptip2017@yahoo.com