stanowią istotny element infrastruktury danych przestrzennych (patrz: infrastruktura danych przestrzennych), ułatwiając efektywne stosowanie jej zasobów.

Ich znaczenie uwidacznia się zwłaszcza w procesach:
a) transferu danych i oprogramowania,
b) współdziałania systemów komputerowych, czyli interoperacyjności (patrz: interoperacyjność) oraz
c) zarządzania systemami komputerowymi i bazami danych, z uwzględnieniem modernizacji systemów i aktualizacji danych.

W infrastrukturze danych geoprzestrzennych korzysta się ze standardów należących do dwóch grup:

1) standardy niskiego poziomu, które dotyczą:
a) sprzętu i fizycznych połączeń,
b) komunikacji sieciowej i zarządzania sieciami,
c) systemów operacyjnych oraz

2) standardy wysokiego poziomu, które dotyczą:
a) interfejsów użytkownika,
b) formatów danych i transferu danych,
c) programowania, zwłaszcza w zakresie aplikacyjnym,
d) projektowania od strony użytkownika, z uwzględnieniem modelowania, kodowania i klasyfikacji danych, schematów baz danych, metadanych, układów odniesień przestrzennych, produktów informacyjnych, w tym map, a także jakości danych, produktów i usług.

Z natury rzeczy uwaga użytkowników infrastruktury koncentruje się na standardach drugiej grupy.

Problemem jest wprowadzanie właściwych standardów we właściwym czasie i we właściwy sposób, pamiętając o tym, że ich powszechna akceptacja jest podstawą powodzenia.
Czerwiec 2004

© Copyright: Polskie Towarzystwo Informacji Przestrzennej

Webmaster:    ptip2017@yahoo.com